so_nium's profileย้ายบ้านหนี.. ไปที่ soni...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    September 16

    ป่าดง ปงไหว


    ปล. ตามไปดูรูปที่ sonium.multiply.com นะ ขี้เกียจทำแระ

    สวรรค์น้อยๆ ที่ท่าแพ


    ครั้งนี้ไปกับเพื่อนอีก3คน คือ จอย พลอย แล้วก้อ เจ










    August 29

    อ๊าคคคคคคค

    พรุ่งนี้... สอบ
    แย่แล้ว แย่แล้ว แย่แล้ว จำอะไรไม่เห็นได้ซักสิ่งซักอัน
    พรุ่งนี้สอบ MPD " medical professional development" ยังกะวิชาจริยธรรมซักอย่าง แบบว่า คงเข้าไปนั่ง มโน แล้วก้อ นโม ..
              ถือเป็นวิชาที่เรียนสนุกลุกนั่งสะดวกมากที่สุด (จริงๆก้อไม่ได้เรียนเท่าไหร่อ่ะนะ) แต่คะแนนมักจะทำให้เกิด อาการ Toxic shock syndrome
              ด้วยที่ไม่รู้ว่า เค้าเอาคะแนนไหนมาตัดเกรดหนอ???
              เทอมที่แล้ว ไม่มีสอบ ดันได้ C มา
              เทอมนี้.... สอบ ก้อคงไม่ได้ดีไปกว่านี้อีกแล้วมั้ง? เพราะเราก้อไม่ใช่ว่าจะเป็นคนดีเท่าไหร่?
     
    มะรืนนี้... สอบ
    สอบ แลป พะยะค่ะ
    แลปที่ว่า ก้อกวาดเอาเนื้อหามาตั้งแต่ ไวรัส ยันมาจนจบบล็อค ก้อคือ พาราไซต์
    ซี้แหง่แก๋ ล่ะงานนี้
    เป็นแลปกริ้งด้วยอ่า ครั้งที่แล้วสอบแลปกริ้ง แทบจะกรี๊ดตรงนั้นเลย ยากจัดอ่ะ
    โหยยยยย หา ความรักความเมตตา (ไปเรื่อยแล้วตู)
     
    มะเรื่องนี้ ... สอบ
    เห้ยยยย อารัยกันนักกันหนาวะ
    สอบอยู่นั่นแหละ
    เนื้อหาก้อไม่ใช่น้อยๆนะเนี้ย 
    สอบเลคเชอร์ตั้งแต่ แบค ฟังไจ พาราไซต์ ฟามาโค พาโถ ยกมากี่ภาควิชาแล้วเนี้ย?
    แค่ชื้อเชื้อยังจำไม่ได้เลย จาไปจำชื่อยาได้งัยวะเนี้ยยยยยย
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    ตายไปเลย ตายไปเลย ตายไปเลย
                 ไม่ต้องมาหาหมอแล้ว  เพราะหมอก้อไม่รู้มากไปกว่าคุณนั่นแหละ เหอๆๆๆๆๆ
     
    วันนี้ ... เกิดอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรง
    โดยเฉพาะบริเวณ สมอง และ หัวใจ....
    วันนี้ไม่ได้ทำอะไรมากมาย ก้ออ่านๆๆๆๆๆๆ ท่องๆๆๆๆๆๆ
    แล้วก้อคิดว่า สอบเส็ดจะทำอะไรดี?
    เพื่อนๆ เราอยากไปเที่ยวไกลๆหน่อยอ่ะ ตั้งแต่มาเชียงใหม่ก้อไม่ได้เที่ยวไหนเลย แอบเบื่อ
    อยากไป ปาย ปางอุ๋ง หรืออะไรเทือกนั้น (เพิ่งเปิดเจอในพันทิป.. สวยประทับใจอ่ะ)
    แต่............. คงได้แค่คิด
    เพราะว่าบล็อคหน้า แค่ 2 weeks
    แล้วก้อสอบ ไม่มีปิดด้วยอ่ะ
    นี่คณะกะว่าจะฆ่ากันให้ตายเลยทีเดียวเชียว
     
     
     
     
    คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
    สอนให้เราเป็นหมอ ที่ทนทายาดยิ่งกว่ากระเบื้องห้าห่วง
    ภูมิใจ ทีคณะคาดหวังกับ นักศึกษาแพทย์ ตัวน้อยๆถึงขนาดนี้
    ขนาดที่ว่า ให้นักศึกษา ศึกษาด้วยตัวเอง เป็นบทๆ เป็นเล่มๆ
    รักคณะแพทย์ที่สุด ที่ทำให้รู้ว่า โลกนี้ เป็นสถานที่ที่เลวร้ายที่สุดที่พึงมีในจักรวาล
    และเราจะจำไปจนวันตายว่า เรา คือ หมอเชียงใหม่
     
     
     
    August 22

    เครียด

    เครียด
    เหนื่อย
    ท้อแท้
    ด้อยคุณค่า
    ชีวิต นศพ ไม่น่าพิสมัยอย่างที่ท่านคิด
    ตอนนี้เข้าสู่โหมดใกล้สอบอีกแล้ว
      ช่วงเวลาแห่งความจริงอันโหดร้ายได้มาเยือนอีกครั้ง
     
    ตอนนี้มีเวลาอ่านหนังสืออีกไม่กี่วัน ไม่สิ ไม่กี่ชั่วโมงต่างหาก
    เรียนตั้งแต่เช้ายันค่ำ กลับหอ อ่านหนังสือ เหนื่อย นอน ตื่นมาก้อเข้าสู่วงจรอุบาทว์นี้ไปอย่างไม่จบสิ้น
     
    ต้องเรียนทั้ง แบคทีเรีย เชื้อรา พาราไซต์ เรียนตั้งแต่ตัวเชื้อ ยัน พยาธิวิทยา ฟามาโคไรเงี้ย
    เพื่อนๆรู้รึเปล่าว่า เรามีเวลาเรียนหัวข้อที่พูดถึงกี่วัน?
    ถ้าบอกไปก้อคงไม่เชื่อว่า ทั้งหมดนั้นอัดเข้าสู่สมองอันน้อยๆของเราภายใน 3สัปดาห์
    ใช่แล้ว ก้อ 3 สัปดาห์
    เฉลี่ยแล้ว นศพ ปี2 เชียงใหม่ ต้องรับข้อมูลมากกว่า 2จิ๊กกะไบต์ต่อหนึ่งชั่วโมง
    ซึ่งความเร็วในการประมวลผลของสมองเน่าๆนี้ ก้อคงไม่เท่าเพนเที่ยมโปรเซลเซอร์หรอก จิงปะ?
     
    เรียนไปเรียนมา ชักท้อถอยเข้าไปทุกที เพื่อนด้อยอ่ะ เข้าใจเพื่อนปะ?
    เหนื่อยนะ หลักสูตรแห่งความคาดหวัง
    บ่นไปก้อเท่านั้นล่ะ คงไปเปลี่ยนอะไรไม่ได้ ต้องก้มหน้ารับชะตากรรมทีไม่ต้องการนี้ต่อไป
     
    สำหรับน้องๆ ที่เผลอเข้ามาอ่าน
    ขอแนะนำว่า อย่าเรียนหมอเลย เพราะรู้สึกว่าเป็นบาปเป็นกรรมที่ต้องชดใช้ทั้งชีวิต
     
    สำหรับพี่ๆ ที่เผลอเข้ามาอ่าน
    ต้องขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้แหววสอบติดคณะนี้ และอดทนมาถึงจุดๆนี้ได้
    และจะพยายามต่อไป จริงๆก้อไม่อยากให้ผิดหวังหรอกนะ
     
    สำหรับเพื่อนๆ ที่ประสบชะตากรรมเดียวกัน
    เรียนหนังสือ หนักกว่าที่คิด แล้วเราก้อรู้ว่าเพื่อนๆก้อท้อแท้
    แต่เราเป็นกำลังใจให้เพื่อนนะ สู้ต่อไป ซักวันนึงเราก้อคงจะมองกลับมาแล้วก้อภูมิใจกับสิ่งที่เราได้ทำลงไปในวันนี้
     
    สำหรับเพื่อนๆ คณะอื่น
    พวกแกโชคดีมาก ไม่ว่าแกจะเป็นอะไร เราก้อรักพวกแกเสมอ และหวังว่าพวกแกจะเป็นกำลังใจให้เราเรียนจบด้วยนะ
    ขอโทดถ้าไม่ค่อยได้คุยด้วย ยุ่งจริงๆ และเข้าใจว่าเพื่อนๆก้อคงจะมีภารกิจต่างๆกันไป
    เราก้อหวังว่า เพื่อนๆจะมีความสุขกับสิ่งที่ทำอยู่นะ
     
     
     
     
    กว่าจะจบเป็นหมอ คงท้อใจไปหลายพันหน แต่ยังไงแหววจะอดทนนะ                    จะว่าไปถึงตอนนี้ก้อร้องไห้ไปหลายลิตรแล้ว ชีวิตจริงมันเศร้ายิ่งกว่าละครเกาหลีอีกนะจะบอกให้       เหอออออออออ
    August 12

    โอ้โห นี่หรือบางกอก

    กลับมาอีกครั้งกับกรุงเทพเมืองสวรรค์
    ครั้งนี้ไม่ได้กลับมามือเปล่านะจะบอกให้ เพราะว่า
    เราเอาหนังสือมาอ่านด้วย 55555
    ทำไงได้วะ เรียนหนักนี่หว่า
    (ได้ข่าวว่าเอามาก้อไม่ได้อ่าน หุหุ)
    วันนี้ไปดู harry 3Dมา
    ไม่ค่อยคุ้มเท่าไหร่ แต่ก้อ เอาน่า (ต้องบอกตัวเองอย่างงี้)
    ไปเดินอนุสาวรีย์ สอยเสื้อมาได้ตัวนึง น่ารักดี สีฟ้าแจ่มมากๆ
    เด๋วเปิดเรียนแล้วจาใส่ไปให้ดูนะเพื่อนๆ
    พรุ่งนี้เค้าจะไปประตูน้ำ(มั้ง?)
    แล้วก้อกะว่า อยากไปพหุรัด(เพื่อ?)
    ไม่รู้ดิ โอกาสเที่ยวมีน้อยอ่ะ ก้อขอหน่อยเหอะ เนอะ
    วันอังคารหน้าก้อจะต้องกลับไปเผชิญความจริงอันโหดร้ายที่เชียงใหม่ต่อ
    เหนื่อย เหนื่อย เหนื่อย เหนื่อย เหนื่อย (โว้ยยยยยยยยยย)
    เหนื่อยก้อกิน กินก้ออ้วน อ้วนก้อเครียด เครียดก้อเหนื่อย
    เป็นวงจรอุบาทว์มากๆ
    ต้องการรับสมัครกำลังใจ ย้ำ กำลังใจ อย่างด่วนที่สุด
    ต้องการมากกกกกก
    ไม่กำหนดประสบการณ์ทำงาน
    ไม่จำกัดอายุ
    ชักเพ้อ บ้าบอไปกันใหญ่
    ไปนอนดีกว่า
     
    เห้ออออ
     
     
    มาบ่นๆ แล้วก้อจากไป..............
     
    August 05

    I'm back

     ดีจัยอ่ะ ที่วันนี้แอบว่างมาอัพสเปสนิดส์นึง
    เพราะช่วงนี้ เรียนหนักมากมาย เหนื่อยสายตัวแทบขาด
    สมองอันน้อยๆนี้ ถูกถมเต็มไปด้วยความรู้?????
    สอบไปหลายรอบแล้ว แต่ก้อตกมีนทุกที ทำไงได้ล่ะ เห้ออออ
     
    ก้ออย่างว่าอ่ะนะ เหนื่อย
    แต่ก้อดีใจที่ได้มาอัพ
    เพื่อนๆเป็นไงกันบ้าง?
    โทรมาเม้ากันนิดนึงนะ
    คิดถึงเพื่อนๆทุกคนจ้า
    คิดถึงหาดใหญ่ด้วย
    วันแม่ปีนี้ไปเที่ยวกรุงเทพนะ
    June 27

    เปิดเทอมหฤโหด

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
     เปิดเทอมแล้วอ่า เหนื่อยๆๆๆๆ แบบว่า อ่านะ....
    หอแพทย์ที่คิดว่าจะperfect สุดท้ายก้อไม่ต่างจาก สลัม ดีๆนี่เอง
    ใครจะไปคิดว่า คุณภาพชีวิตของเราจะแย่ได้เยี่ยงนี้ เห้ออออออออออออออ
     
    ตอนเช้า รีบวิ่งไปกินข้าวหน้าคณะ ทั้งๆที่ใต้หอก้อมีร้านขายข้าว(เพราะผงชูรสอันมากมายมหาศาลล้านแปดต่อ1จาน)
    เรียนๆ หลับๆ นอนๆ ตื่นมาก้อหมดวัน
    เดินกลับหอ เหนื่อย ล้า แต่ก้อต้องซ้อมนู้นนี่นั่น ทำงานๆๆๆๆ หลับอีก
     
    คือ การเรียนของเรามันเป็นแบบ problems base ไง
    วันจันทร์ก้อต้องไปเข้าห้องย่อย เอาcaseมา พิจารณา ศึกษา แล้วก้ออ่านหนังสือ อ่านๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    พอถึงวันศุกร์ ก้อมาเข้าห้องย่อยมาคุยกันเรื่องนี้ ซึ่งเป็นเรื่องยากๆ เช่น มะเร็ง....
    อ่านเองก้อไม่รู้จะอ่านอะไร เยอะแยะไปหมด นอนหลับคากองหนังสือทุกคืนเลย -*-
    เหนื่อยมากๆ เพราะกลางวันก้อต้องเรียน ซึ่งแต่ละคาบเงี้ย เรียนยังกะเนื้อหา5เดือนเลย ยากๆๆๆๆๆ
    ไม่พอ ต้องทำแลปนู้นนี่นั้น เห้ออออออออออออออออ
    ไม่พอ กลางคืน ทำงานกลุ่มอีก เหนื่อยมากมายอ่ะ
                                            ขนาดจะพิมพ์ยังเหนื่อยเลย ไปอ่านฉบับเต็มที่เวปบอร์ดห้องแล้วกันนะ
     
     
     
    May 14

    ภูเก็ต again and again

    ไม่มีไรมาก ไปภูเก็ตมา อีกแล้ว
    คราวนี้ พักที่โรงแรม ภูเก็ตเกรซแลนด์ ริมป่าตอง
    ไฮโซมากมาย แต่ไม่มีข้าวกิน แบบว่าข้าวแพง
    สุดท้ายต้องเดินทางไกล ไปหาส้มตำปลาร้ามาจก
    ถือว่าเป็นการเปลี่ยนที่นอน
     
    จบข่าว

    น้องหมี4สหาย

    ด้วยความว่างจัด บวก วิญญาณแม่ศรีเรือนเข้าสิง
    น้องแหววเลยลุกขึนมาถักโครเชต์ซะงั้น
    ให้ตายสิ นึกว่าง่าย ที่ไหนได้ กว่าจะงมได้
     
    เสียเวลาฝึกฝนอยู่นาน
    บัดนี้ก้อเส็ดสิ้น ได้หมี4สหาย ที่เกือบเส็ดแล้วววววว เพราะยังไม่ได้ติดลูกตา
    ดีจัยจัง
     
     
    ตัวแรกในชีวิต นับแถวผิด แต่ออกมาสมส่วนดีนะ
    ตัวที่สอง ชักมีฝีมือ แต่ทำไม หัวโตจัง
    ตัวทีสาม เริ่มชิน ดูแล้วสวยดี แต่ทำไม หูกาง !!!!!
    ตัวที่สี่ หมดแรง ก้อเลยยังไม่มีหูจนถึงบัดนี้
     
     
    ตอนนี้ ชักเบื่อ ว่าจะหาแบบอื่นทำบ้างแระ
    เป็นกำลังใจให้ด้วยเน้อ
    May 08

    มาเลย์อีกซักรอบ

    ที่หายไป ไม่ได้หายไปไหน บังเอิญว่าไปเที่ยว อีกแร้วววว
    วันที่ 5-7 พค ก้อไปเที่ยวมาเลเซียมาอีกรอบ คราวนี้ ไม่ใช่แค่ด่านนอกแต่ไปถึง Genting แ้วก้อคาเมร่อน
     
    วันแรกออกจากหาดใหญ่ ผ่านทางด่านสะเดา ทางเดิมอ่ะนะ
    นั่งรถตรงไปเรื่อย แวะกินข้าวแล้วก้อเข้าวัด จำชื่อไม่ได้ แต่คนไทยทั้งนั้น
    แล้วก้อไปเรื่อยๆ ขึ้นเขาไปคาเมร่อน หลับตลอดศก หลับๆๆๆๆ จนถึงกลางทาง
    เค้าให้ไปชมสวนสตรอเบอร์รี่ สวยดี แล้วเราก้อซื้อชาผลไม้มาครอบครอง หอมดีอ่ะ
    จากนั้นก้อนั่งรถต่อ เขาสลับซับซ้อน อากาศหนาวเย็นจับใจ แวะชมสวนดอกไม้ ตะบองเพชร แล้วก้อตลาด
    จากนั้นก้อนั่งรถต่อ
    และแล้วก้อถึงโรงแรม Heritageที่อยู่ข้างบน หลับต่อ
     
     
    วันที่สอง ออกจากโรงแรม ลงเขา
    แวะที่ไร่ชา ชมวิว ซื้อชา อีกแล้ว แล้วก้อขับลงเขามาเรื่อยๆๆๆๆ
    หลับๆตื่นๆ ตื่นอีกที ก้อถึงน้ำตกอิสกันดา ได้ยินว่าเป็นน้ำตกที่ใหญ่สุดในอะไรซักอย่าง จำไม่ได้
    แวะถ่ายรูป กินกล้วย ที่นี่ขายกล้วยทอดเป็นลูกๆเรยอ่ะ แต่ก้ออร่อยดี
    แวะกินข้าว เดินทางสู่ Genting Highland
    เดินทางขึ้นโดยกระเช้าที่ยาวที่สุด เร็วที่สุด ของอะไรก้อจำไม่ได้อีกแระ แต่ใช้เวลานานทีเดียว
    ระหว่างรอ ก้อสอดส่ายสายตาไปเรื่อย แหมๆ คนที่ต่อคิวคนนั้น เค้าหล่อเนอะ แต่เสียดายที่มากะแฟน หุหุ
    ครั้งนี้ พักที่โรงแรม First world แบบว่า โลกแรกจิงๆอ่ะ เก่ามากๆๆๆๆๆๆๆ เมื่อเทียบกับโรงแรมอื่นๆในเก็นติ้ง
    ไม่รู้จะทำอะไร เพราะเข้าคาสิโนไม่ได้ อายุไม่ถึงซะงั้น
    ก้อเรยเดินเล่นใน พลาซ่า เพราะไม่มีตังค์ซื้อตั๋วเล่นเครื่องเล่นอ่ะ ตั้ง300บาทแนะ
    เดินไปเดินมา ชักเมื่อย กลับห้องดีก่า
    หลับ
    วันสุดท้าย ออกจากโรงแรม ก้อหลับต่อ
    ไปกัวลาลัมเปอร์กันวันนี้
    แวะถ่ายรูปที่พระราชวัง แล้วก้อ ตึกแฝด
    วันนี้ไม่ได้เที่ยวมากมาย เพราะว่า จะเสียเวลาเดินทางไม่ได้
    มีลูกทัวร์เค้าต้องเดินทางต่องัย
    ก้อเรยออกแนวรีบๆหน่อย
    สุดท้ายก้อถึงประเทศไทยสุดรักของเรา อย่างสวัสดิภาพ
     
    ปล ไม่ได้แวะduty freeเลยอดขนมอีกแระ
    April 26

    ซาลามัด ดาตัง เวลคัม ทู มาเลย์

    ได้ยินข่าวว่า หมอป้อมได้ไปเที่ยวต่างประเทศ ไอ้เรามันก้อยอมไม่ได้หรอกนะคะ
    ต้องขอป๊ากะแม่ ให้พาไปเที่ยวต่างประเทศกะเค้าบ้าง
     
    เดินทางออกจากหาดใหญ่ มุ่งตรงไปด่านสะเดา
    ระหว่างทางแวะกินเตี๋ยวราดหน้าที่ทุ่งลุง
    เค้ามีแข่งนกเขาด้วยนะเออ คนเยอะมากกกกกก
    ผ่านด่านสะเดา เข้าสู่แดนมาเลย์
    ตรงดิ่งสู่ duty free ช้อปกระจายยยย
    ขนมอื้อ เต็มรถ แล้วก้อกลับเข้าประเทศไทย
    ไม่พอแค่นั้น!!!!  ก่อนจะเข้าไปมาเลย์อีกครั้ง
    เราก้อไปเที่ยว วัดเขารูปช้างอันเลื่องชื่อ สวยงามมากมาย นึกว่าอยู่พุทธคยา
    จากนั้น ก้อข้ามฟาก ไปต่างประเทศเป็นครั้งที่2ของวันนี้
    ไปยัง ด่านปาดังเบซาร์
    ช้อปต่อ ที่นี่ขนมถูกกว่าตลาดกิมหยงนิดหน่อย
    เช่น พริงเกิ้ล กระป๋องละ 50 (ไทยขาย55)
    ซุปแคมเบลล์แบบซอง ขาย30 (ไทยขาย38)
    พวกอาหารกระป๋องถูกมาก ขนมบางอย่างหาในเมืองไทยไม่ได้
    พวกครีมทาผิว โลชั่น แชมพู ถูกมากกกกกๆๆๆๆ
    เช่น โลชั่น ขวดละ 50(ขนาดเท่านั้น ในไทยคงเป็นร้อยๆ)
    ครีมโอเล หลอดเล็กๆ ของแท้ ขาย 35 (ในไทยก้อเป็นร้อยอ่ะนะ)
    ตื่นตาตื่นใจมาก
    ไม่พอนะ ที่นั่น ยังมีร้านช็อคโกแลตด้วย
    เหมือนกะร้านของ วิลลี่ วองก้า เรย
    มีทุกยี่ห้อ ทุกรส ทุกขนาด ราคาก้อถูก
    เช่น เฮอร์ชี่ ตกแท่งละ 15บาทเองอ่ะ ถูกกว่ามากกกกก
    คิส ถุงใหญ่ ก้อแค่100กว่าๆเอง ถูกประทับใจ
    ตอนแรกว่าจะเหมามา แต่ คิดไปคิดมา ไม่ซื้อดีก่า
    เด๋วประเทศชาตจะขาดดุลการค้า เหอๆ
     
    กลับมาซื้อกิมหยงดีก่า อุดหนุนคนบ้านเดียวกัน
     

    เที่ยวหาดสมิหลา

    มีหลายคน ชอบถามว่า หาดใหญ่ อยู่ติดทะเลรึเปล่า?
    คำตอบคือ ไม่ใช่
    แต่จังหวัดสงขลา ติดทะเลนะจะบอกให้
    หาดสมิหลา ก้อเป็นสถานที่ท่องเทีทยวนึงของคนสงขลา
    เคยเห็นมะ หาดที่มีนางเงือกอ่ะ นั่นแหละๆ
    ที่นี่ นอกจากมีรูปปั้นนางเงือกที่เป็นสัญลักษณ์ของสงขลาแล้ว
    ยังมี เกาะหนู เกาะแมว เขาตังกวน แล้วก้อ เก้าเส้ง
    เราก้อไปหานิทานมาให้อ่านด้วยนะ...
     

    เกาะหนูเกาะแมว
    นานมาแล้วมีพ่อค้าจีนคนหนึ่งคุมเรือสำเภาจากเมืองจีนมาค้าขายที่เมืองสงขลาเมื่อขายสินค้าหมดแล้วจะซื้อสินค้าจากสงขลากลับไปเมืองจีนเป็นประจำ วันหนึ่งขณะที่เดินซื้อสินค้าอยู่นั้น พ่อค้าได้เห็นหมากับแมวคู่หนึ่งมีรูปร่างหน้าตาน่าเอ็นดู จึงขอซื้อพาลงเรือไปด้วย หมากับแมวเมื่ออยู่ในเรือนาน ๆ ก็เกิดความเบื่อหน่ายและอยากจะกลับไปอยู่บ้านที่สงขลา จึงปรึกษาหาวิธีการที่จะกลับบ้าน หมาได้บอกกับแมวว่าพ่อค้ามีดวงแก้ววิเศษที่ใครเกาะแล้วจะไม่จมน้ำ แมวจึงคิดที่จะได้แก้ววิเศษนั้นมาครอบครองจึงไปข่มขู่หนูให้ขโมยให้และอนุญาตให้หนูหนีขึ้นฝั่งไปด้วย ครั้นเรือกลับมาที่สงขลาอีกครั้งหนึ่ง หนูก็เข้าไปลอบเข้าไปลักดวงแก้ววิเศษของพ่อค้าโดยอมไว้ในปาก แล้วทั้งสาม ได้แก่ หมา แมว และหนู หนีลงจากเรือว่ายน้ำจะไปขึ้นฝั่งที่หน้าเมืองสงขลา ขณะที่ว่ายน้ำมาด้วยกัน หนูซึ่งว่ายน้ำนำหน้ามาก่อนก็นึกขึ้นได้ว่าดวงแก้วที่ตนอมไว้ในปากนั้นมีค่ามหาศาล เมื่อถึงฝั่งหมากับแมวคงแย่งเอาไป จึงคิดที่จะหนีหมากับแมวขึ้นฝั่งไปตามลำพัง ดวงแก้วจะได้เป็นของตนเองแต่เพียงผู้เดียวตลอดไป แต่แมวที่ว่ายตามหลังมาก็คิดจะได้ดวงแก้วไว้ครอบครองเช่นกัน จึงว่ายน้ำตรงรี่เข้าไปหาหนู ฝ่ายหนูเห็นแมวตรงเข้ามาก็ตกใจกลัวแมวจะตะปบจึงว่ายหนีสุดแรงและไม่ทันระวังตัวดวงแก้ววิเศษที่อมไว้ในปากก็ตกลงจมหายไปในทะเล เมื่อดวงแก้ววิเศษจมน้ำไปทั้งหนูและแมวต่างหมดแรงไม่อาจว่ายน้ำต่อไปได้ สัตว์ทั้งสองจึงจมน้ำตายกลายเป็น "เกาะหนูเกาะแมว" อยู่ที่อ่าวหน้าเมืองสงขลา ส่วนหมาก็ตะเกียกตะกายว่ายน้ำไปจนถึงฝั่ง แต่ด้วยความเหน็ดเหนื่อยจึงขาดใจตายกลายเป็นหินเรียกว่า "เขาตังกวน" เป็นภูเขาตั้งอยู่ริมอ่าวสงขลา ส่วนดวงแก้ววิเศษที่หล่นจากปากหนูก็แตกแหลกละเอียดเป็นหาดทราย เรียกสถานที่นี้ว่า "หาดทรายแก้ว" ตั้งอยู่ทางเหนือของอ่าวสงขลา

    http://www.siamsouth.com/skatale.htm

    เก้าเส้ง
       “เก้าเส้ง” เป็นคำที่เพี้ยนมาจาก “เก้าแสน” ซึ่งว่ากันว่าเป็นมูลค่าของขุมทรัพย์ในตำนานที่ “นายแรง” ได้อธิษฐานแล้วซ่อนไว้ใต้หินก้อนใหญ่ อันเป็นที่มาของ “หินหัวนายแรง” หินก้อนใหญ่ที่ตั้งอยู่บนเขาหิน